وبلاگ گروهی ما

اين روزنامه افزود: براون يادآورى مى کند که در آغاز راه اندازى فيس بوک، تعداد اندکى مى توانستند به اين شبکه بپيوندند و بدون اجازه صريح و مشخص هر مشترک و کاربر، هيچ چيزى از اطلاعات شخصى افراد نمى توانست حتى براى خود گردانندگان شبکه فيس بوک بر ملا شود.
به گفته نويسنده، براى پنهان نگاه داشتن اطلاعات شخصى خود، هر مشترک فيس بوک بايد هر از چند ماه که اين شبکه سياست ناظر بر گردش اطلاعات خصوصى را مورد بازبينى قرار مى دهد مراقب باشد که طبق مقررات جديد بخشى و يا تمام اطلاعات وى بر ملا نشود.
اندرو براون در ادامه مى نويسد: اگر کسى تصميم بگيرد که ماندن در شبکه فيس بوک واقعا ارزش ندارد، جدا شدن و ترک آن بسيار دشوار است. بسادگى مى توان اشتراک خود را "غير فعال" کرد ولى اين کار در عمل بى معنا است. با بستن و غير فعال کردن اشتراک خود، هيچ يک از اطلاعات شما پاک نمى شود. حتى اگر يکسال بعد به اين شبکه بازگرديد خواهيد ديد که اشتراک شما هنوز فعال است. با همان اسم رمز سابق، همان حلقه دوستان و دقيقا همان اطلاعات قبلى.
وي مي افزايد: 10سال پيش که دولت بريتانيا تصميم گرفت اطلاعات شخصى افراد را در بايگانى ديجيتال يک اداره دولتى ذخيره کرده و آن را در اختيار بخش هاى مختلف دولت قرار دهد، فعالان و دلسوزان آزادى هاى مدنى بشدت به اين طرح اعتراض کردند. دليل اعتراض آنها اين بود که هيچ نهادى حق ندارد بداند که شهروندان يک کشور با چه کسى يا کسانى در ارتباط هستند و نبايد از مضمون اين مکالمات و تماس ها با خبر شوند، اما اکنون فيس بوک از تمام اين اطلاعات با خبر است و آن را آزادانه در اختيار تقريبا هر کسى قرار مى دهد.
اندرو براون در ادامه نقد خود از روش کار فيس بوک در روزنامه گاردين آورده است:
چنين برخوردى شايسته يک مشترى نيست، اما نکته در اين است که فيس بوک با ما مثل مشترى رفتار نمى کند. ما به طور مجانى از شبکه فيس بوک استفاده مى کنيم و دليل آن اين است که ما نه مشترى بلکه محصولات اين شبکه هستيم. مشتريان واقعى، شرکت هاى صاحب آگهى هاى تجارى هستند که شبکه فيس بوک اطلاعات مشترکان را آگاهانه و يا ناآگاهانه به آنها مى فروشد.
تفاوت گوگل با فيس بوک اين است که اولا حجم اطلاعات کمترى از مشترکان را جمع آورى مى کند و ثانيا در هر لحظه، اين امکان را به شما مى دهد که حجم و جزييات اطلاعات خصوصى خود را که روى آن شبکه منتشر کرده ايد، بازبينى و کنترل کنيد. نکته ديگر اين است که شما هيچ گاه نمى توانيد اطلاعاتى را که به فيس بوک داده ايد باز پس بگيريد.
بر اين اساس، اکنون هر کسى بخواهد، مي تواند به اين شبکه بپيوندند و تمام اطلاعات کاربران علنى مى شود مگر اينکه هر فردى با تلاش آگاهانه و پيگيرانه اش، اين اطلاعات را پنهان نگه دارد.
اندرو براون يادآورى مى کند که تمام خدمات جنبى و بازى هاى کامپيوترى متصل به فيس بوک براى کسب اطلاعات بيشتر از مشترکان طراحى شده اند و بعد اين اطلاعات توسط فيس بوک به هر فرد و موسسه اى که آنها تصميم بگيرند فروخته خواهد شد.
اندرو براون متذکر مي شود: مشکل بنيادى حل نخواهد شد چون از زماني که پول اختراع شده کسانى که از محل مکالمات و حرف زدن بى معنا و بى هدف پول به جيب زده اند، صاحب ملک ها بوده اند يا صاحب ميخانه و کافه و يا مثل امروز صاحب شبکه هاى اينترنتى.
وي مي افزايد: شما ممکن است فکر کنيد که دوستان شما روى شبکه فيس بوک براى تمام اخبار و گفته هايى که منتشر مى کنيد ارزش قائل اند ولى حقيقت اين است، اگر آنان قرار باشد براى اطلاع از اخبار نه چندان مهم شما پول بپردازند، ديگر علاقه اى به حال و روز شما نخواهند داشت. تنها کسانى که اطلاعات شما براى آنها ارزشمند است، کسانى هستند که مى خواهند با استفاده از اين اطلاعات، پول بسازند و به شما چيزهايى بفروشند که واقعا به آن احتياج نداريد.